گیله بوم

یکی از اقامتگاه‌های بومگردی در “قاسم آباد سفلی”، حد فاصل میان “چابکسر” و “کلاچای” قرار گرفته.

“گیله بوم” نام این اقامتگاه است و من به همراه بخشی از اهالی اقامتگاه‌های بومگردی در تاریخ ۲۹ و ۳۰ مرداد مهمان این خانه فوق‌العاده بودیم.

لطفا برای آشنایی بیشتر به سایت  www.gileboom.info مراجعه کنید.

همچین به اطلاعات زیر احتمالا نیزا خواهید داشت:

اقامتگاه بومگردی گیله بوم
گیلان – چابکسر – روستای قاسم آباد سفلی – کوچه ابریشم ۱ – پلاک ۶۹
تلفن: ۴۲۶۵۶۵۹۵-۰۱۳
همراه: ۰۹۱۹۶۳۹۶۱۸۵

……………………………………………………..

فعالیت‌های “گیله بوم” از نقطه نظرات دیگری هم کم نظیر است. چند سطر زیر به قلم صاحیان “گیله بوم” نوشته شده که در زیر می‌خوانید:

بازیافت

کاربرد مصالح  و دانش بومی و نیز تجهیزات سنتی و بومی از استانداردهای یک اقامتگاه محلی و یا اکولوژ است. مدیریت و بازیافت زباله‌ها نیز معیاری است.

تفکیک از مبدا گامی نخستین و مهم در چرخه بازیافت است. تصور کنید بطری پلاستیکی، آغشته با چربی و پوست مرغی باشد که برای تهیه نهار از بازار خریده‌ایم. جدا کردن این دو از هم زمان بر است. وقتی انبوه آشغال‌ها را در سطح منطقه در نظر بگیریم، سختی کار بیشتر به چشم می‌خورد.

در گیله بوم ضایعات خیس به‌خوبی دفن می‌شوند. بطری های پلاستیکی و فلزی بعد از تفکیک در گونی بسته بندی می‌شوند و فروخته می‌شوند. این بطری‌ها حجم زیادی اشغال می‌کنند و وزن کمی دارند. برای اشغال فضای کمتر، بطری‌ها را مچاله می‌کنیم و سپس در آن‌ها را محکم می‌ببندیم. این‌گونه احتمال ورود آب گل آلود یا ضایعات دیگر به درون آن‌ها کمتر است. بخشی از بطری‌ها را نیز تبدیل به گلدان می‌کنیم.

بطری‌های شیشه‌ای خریداری نمی‌شوند و بازیافت آن در این‌جا ممکن نیست. بنابراین سعی می‌کنیم تا آن‌جا که ممکن است چیزی را نخریم که بسته‌بندی یا نگهداری آن در ظروف شیشه‌ای است. مسافری می‌گفت انگیزه برای ساخت چیزی هنری و کاربردی، انگیزه هدفمند اقامتگاه‌های بوم گردی است. در گیله بوم ساخت میز سماور، زیر سماوری، برخی لوسترها و تابلوها از مواد بازیافتی است. پولک‌های چوبی برای پولک کاری حاشیه آینه‌ها و چوب لباسی‌ها، چوب پرده‌ها، زیره غزال‌های تزیینی و گلدان نهال درخت برگ نو که به مسافران هدیه می‌شود همه از مواد بازیافتی ساخته شده است.

در شیشه مرباهایی که محصول زنان روستایی است با پارچه اضافه‌ها آذین بندی و دور دوزی می‌شوند و برای بسته‌بندی صابون‌های زیتون نیز از مشمع‌های اضافی که برای تولید سفره مصرف می‌شوند استفاده می‌شود.

تهیه کاهگل از مواد بازیافتی

گیلان خانه‌های قدیمی زیبایی داشت که حاصل فکر گیله مردان و زنان برای داشتن سرپناهی ایمن و محکم، به ویژه در برابر رطوبت و باد و باران بود. سقف خانه ها پوششی از دسته های گالی {نوعی گیاه پهن برگ مردابی که گلی زرد رنگ دارد} و شیب تندی داشت تا قطره‌های باران سریعتر به پایین بروند. سقف‌ها قسمت‌هایی از دیوارها را نیز محافظت می‌کردند تا باران به دیوارها برخورد نکند.
سالیانی است که کاهگل، چوب و گالی جای خود را به حلبی و ایزوگام داده اند. ایزوگام را به صورت عمودی به دیوارها نصب می‌کنند. حلب‌های قرمز رنگی و سربی رنگی جای سفال‌ها و گالی‌ها را گرفته است. ایرانیت به وفور برای سقف‌ها استفاده می‌شود.
ذهن هنر یاب و آشنا با معماری بومی و البته هرکسی که اهل سلیقه است این‌گونه تبدیل ناگهانی را نمی‌پسندد. معماری بومی وقتی تبدیل به سیمان و چیز درهمی از قیر و ایرانیت می‌شود دیگر زیبا نیست.

در گیله بوم برای کاهگل کاری اکوکلبه از ترکیب خاکستر چوب، پشم‌هایی که به مرور از نمدها جدا می‌شوند و درون پاکت جاروبرقی قرار می‌گیرند استفاده می‌شود. علف‌های هرز حیاط بعد از هر نوبت علف چینی، برش می‌خورند و در کاهگل کاری استفاده می‌شوند. در ساخت اکوکلبه از بطری‌های شیشه‌ای و پلاستیکی دور ریز برای آکوستیک کردن دیوار زیر شیروانی استفاده شده است.

اتحاد خوب نیست!

محصولاتی می­‌خریم که بسته بندی بازیافت پذیری دارند. بطری‌های شیشه­‌ای معضل بزرگی هستند. تنها راهکاری که به چشم می­خورد دفن آن به صورت نخاله در ساختمان سازی است. تنها در رشت کارخانه بازیافت شیشه وجود دارد.

بطری­‌ها وضعیت بهتری دارند. خوشبختانه خریدارانی هستند. اما چون وزن آن‌ها بسیار کم است و حجم بزرگی از آن‌ها معادل یک کیلو می­‌شود انگیزه‌­ای برای جمع کردن وجود ندارد. وزن هر بطری یک و نیم لیتری حدود ۵۰ گرم است. برخی ۳۰ گرم. هزینه­‌ای که صرف بسته بندی آب می‌­شود شاید اگر برای پالایش رودخانه‌­ها و پاکیزگی محیط شود، از شر بطری­‌ها رها شویم. ما بطری­‌ها و کیسه شیر را برای نشاء نهال استفاده می­‌کنیم.

از رودسر تا رامسر، حاشیه جاده­‌ها وضع خوبی ندارد. اگر تفکیک شده پرتاب می‌­شدند وضع بهتری بود. یعنی کاش وقتی کیسه پلاستیکی را باز می‌کنیم، دل و روده مرغ و دستمال کاغذی و پوست هندوانه و مشمع و قوطی کنسرو و غیره را مخلوط نبینیم. اتحاد، اینجا چیز خوبی نیست.

اینجا در گیله بوم، ضایعات خیس جدا دفن می­شوند. انبار کوچکی نیز محل تفکیک زباله­‌های خشک است تا سر فرصت فروخته شوند. همسایه‌های کوچه ما نیز به خوبی رعایت می­‌کنند.

کود کرمی

از همان آغاز کار در گیله بوم دانستیم کرم های قرمز در خاک گیله بوم فراوانند. این کرم‌ها خیلی چیزها می‌خورند. چیزی که می‌آفرینند مانند عسلی که از زنبور عسل به دست آید ارزشمند است.

زباله‌های خیس مثل ته مانده سبزی، پوست سیب زمینی و میوه‌ها، کاغذ و دستمال کاغذی، کارتن و برگ درخت غذای مناسبی برای این کرم‌ها است. بهترین بازدهی این کرم‌ها در دمای بین ۱۶ تا ۲۲ درجه است.

گودال‌هایی در حیاط پشت خانه کنده‌ایم. زباله‌های خیس را می‌ریزیم و یک لایه خاک هم روی آن. کرم‌ها در مدت شش ماه کود خوبی می‌دهند. کود را پای درختان می‌ریزیم و قسمتی را بسته‌بندی می‌کنیم و همراه نهال برگ نو به مسافران هدیه می‌کنیم.

محل چاله‌ها برای تولید کود کرمی

محل تولید کود کرمی

کود کرمی گیله

کود کرمی

استفاده از بطری به عنوان گلدان

محل تفکیک زباله در گیله بوم

گیله

محصولات بازیافتی در گیله بوم

نوشته شده توسط : سایت شخصی آرش نورآقایی

همچنین ببینید

نراق

نراق نراق را دوست دارم.به خاطر کوچه های باریک کاهگلیش.به خاطر سنگ فرشهای قدیمیش.به خاطر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *